Ankaragücü taraftarını tribünlere getiren yalnızca skor değildir. Bu camianın taraftarını armaya bağlayan en önemli şeylerden biri mücadeledir.
Çünkü mücadele, Ankaragücü’nün genlerine işlemiştir.
Taraftar kaybedilen maçtan sonra da takımının yanında olur. Ancak sahada mücadele görmek ister. Formanın hakkının verilmesini, son düdüğe kadar savaşılmasını bekler.
Bugün Ankara Demirspor karşısında alınan 1-0’lık mağlubiyetin ardından ise konuşulması gereken bazı ciddi noktalar var.
Bu tablo elbette tek başına bir şey ifade etmeyebilir. Futbolda dün ile bugün aynı değildir.
Ama sahadaki görüntü düşündürücü.
Futbolcularımız bizim kardeşlerimiz. Kimsenin moralini bozmak, onları hedef göstermek gibi bir düşüncemiz yok. Tam tersine bu takımın kenetlenmesini, ayağa kalkmasını ve sezon boyunca mücadele etmesini istiyoruz.
Fakat kenetlenmek, yapılan yanlışları görmezden gelmek değildir.
Geçen sezon yapılan hatalar geride kaldı. Bu sezon yeni bir sayfa açıldı.
Dolayısıyla aynı hataları tekrar etme lüksümüz yok.
Gelelim asıl meseleye…
Kamp döneminde neler yapıldı?
Bu takım hiç mi taktik çalışmadı?
Hiç mi kondisyon çalışmadı?
Hiç mi fiziksel yükleme yapılmadı?
Sahada takımın oyun planını görmek isteyen taraftarın bu soruları sorması son derece normal.
Elbette kadroda eksikler var. Yedek kulübesinde alternatiflerin sınırlı olması teknik heyetin elini zorlaştırabilir.
Ancak bazı şeyleri de zorlamanın anlamı yok.
Maç içerisinde oyunun gidişatına müdahale etmek gerekiyor.
Enes’in sakatlanmasıyla değişiklik yapılması gerekti. Peki Enes sakatlanmasaydı?
Değişiklik 85. dakikada mı gelecekti?
Son beş dakikada oyuna giren futbolcudan ne bekliyoruz?
Bir oyuncunun oyuna adapte olması, takımın oyununa dahil olması ve skora etki edebilmesi için zamana ihtiyacı var. Değişiklik sadece oyuncu değiştirmek değildir; gerektiğinde oyunun kaderine müdahale etmektir.
Taraftar görevini yapıyor
Çünkü taraftar üzerine düşeni yapıyor.
Tribüne geliyor.
Deplasmanına gidiyor.
Takımına destek oluyor.
Sevincinde de yanında, mağlubiyetinde de yanında.
Ama taraftar artık sadece mücadele bekliyor.
Kaybedebilirsiniz.
Futbolda mağlubiyet var.
Ama mücadele etmeden kaybetmek başka bir şeydir.
Bu sezonun daha ilk maçı.
Bu mağlubiyet telafi edilebilir.
Fakat bugün yaşananlardan ders çıkarılması gerekiyor.
Çünkü Ankaragücü formasını giyen herkes şunu bilmeli:
Bu camia kaybetmeye değil, mücadele etmeden kaybetmeye tahammül edemez.
Daha yolun başındayız.
Şimdi yapılması gereken birbirini suçlamak değil, eksikleri görmek ve düzeltmek.
Çünkü bu sezonun sonunda yine aynı cümleyi kurmak istemiyoruz:
“Keşke biraz daha mücadele etseydik…”
Ankaragücü taraftarı artık bunu söylemek istemiyor.
Hep taraftar mı üzülecek?
