Futbolda bazen bir skor, tabeladaki rakamlardan daha fazlasını anlatır. Ankaragücü’nün son iki maçta aldığı 4-1’lik galibiyetlere de yalnızca altı puan ve atılan sekiz gol olarak bakmamak gerekiyor. Uzun zamandır ihtiyaç duyduğumuz şey, yeniden umutlanabilmekti. Şimdi o umut biraz olsun geri geldi.
Elbette iki maçla her şey bitmiş değil. Önümüzde uzun bir sezon, aşılması gereken çok engel var. Ancak Ankaragücü’nün yeniden ayağa kalkabileceğini göstermesi önemli. Hele bunu yaparken sahada özgüvenli, mücadele eden bir takım görüntüsü vermesi, tribünlerde de özlenen heyecanı yeniden canlandırıyor.
Bu iki maçta bir ayrıntı da özellikle dikkatimi çekti: Kupa Beyi forması.
Formanın üzerinde Ankara’nın ilçelerinin isimleri var. Bence bundan daha güzel bir Ankaragücü tarifi yapmak zor. Çünkü bu arma yalnızca belli bir semtin değil, Ankara’nın tamamının hafızasında yer etmiş durumda. Çocukluğundan beri bu takımı tutanından deplasman yollarını aşındıranına kadar bu şehrin dört bir yanında Ankaragüçlüler var.
İlginçtir, bu formayla çıktığımız iki maçtan da 4-1’lik galibiyetle ayrıldık.
Futbolun matematiğinde belki bunun özel bir anlamı yok. Ama taraftarın dünyasında var. Çünkü futbol biraz da böyle bir şey; bazen bir forma, bir tribün, bir galibiyet insanlara yeniden inanmak için sebep verir.
Şimdi o inancı büyütmek gerekiyor.
Çünkü Ankaragücü’nün hedefi belli: Bu ligden çıkmak ve özlediğimiz Süper Lig’e dönmek.
Bunun yalnızca kulübün kendi meselesi olduğunu düşünmüyorum. Ankara’nın da bu hedefin arkasında durması gerekiyor.
Milletvekillerinden bakanlara, belediye başkanlarından bürokratlara, iş dünyasından şehrin bütün karar vericilerine kadar herkesin kendi bulunduğu yerden Ankaragücü’ne destek vermesi önemli.
Çünkü Süper Lig’de bir Ankaragücü olması, yalnızca futbol açısından değil, Ankara’nın marka değeri açısından da önemli. Başkent’in Türkiye’nin en köklü kulüplerinden birini en üst seviyede temsil etmesi hepimizin kazancı.
Elbette en büyük güç yine tribün.
Takım kazandığında herkesin yanında olması kolaydır. Asıl mesele, yeniden ayağa kalkmaya çalışan bir takımın arkasında durabilmek. Bugün futbolcu sahada mücadele ediyor, iki maçta sekiz gol atıyor ve bize yeniden heyecan veriyorsa, taraftarın da tribünde bunun karşılığını vermesi gerekiyor.
Ankaragücü’nün tarihine baktığımızda bunu zaten en iyi taraftarın yaptığını görüyoruz.
Şimdi Ankara’nın tamamının aynı duyguda buluşması lazım.
Kupa Beyi formasında ilçelerin isimleri boşuna yazmıyor. Çankaya’dan Keçiören’e, Mamak’tan Sincan’a, Etimesgut’tan Polatlı’ya kadar bu şehrin her köşesi bu hikâyenin bir parçası.
İki tane 4-1’lik galibiyet bize şampiyonluk getirmedi. Ama yeniden konuşacak bir Ankaragücü, yeniden heyecanlanacak bir taraftar ve yeniden kurulabilecek bir hayal verdi.
Ben Süper Lig’deki Ankaragücü’nü özledim.
Eryaman’daki büyük maçları, deplasman yollarını, maç gününün Ankara’daki havasını, bu şehrin takımının Türkiye’nin en büyük futbol sahnesinde olmasını…
Şimdi bunun için hep birlikte mücadele etmenin zamanı.
Futbolcu sahada, taraftar tribünde, yönetim kulüpte üzerine düşeni yapacak. Ankara’nın yöneticileri ve şehrin bütün paydaşları da bu yürüyüşün yanında olacak.
Çünkü Ankaragücü Süper Lig’e yalnızca futbolcularının ayaklarıyla çıkmayacak.
Ankara’nın omuzlarıyla çıkacak.
Kupa Beyi formasında Ankara’nın tamamının adı var.
Şimdi sıra o formanın anlattığı birlikteliği gerçeğe dönüştürmekte.
Hep beraber, özlediğimiz Süper Lig’e…